Wie zijn eigen melodie verstaat, kan het instrument van beweging worden
Soms ontstaat er in een leeromgeving een plek waar iets ouds eindelijk mag landen. Omdat het lijflijk wordt herkend, voorbij de uitleg. Een plek waar niet wordt gewerkt aan verbetering, maar aan verstaan. Aan wat zich al lang aandient, in mensen, in hun werk en in de systemen waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen.
De masterclass De tekens verstaan is zo’n plek.
Een deelnemer kwam binnen met een verlangen dat eenvoudig klonk: meer voelen. Hij vervulde een belangrijke rol in het primair onderwijs en wilde elke dag bij de deur van de school staan om de kinderen welkom te heten. Dat deed hij met toewijding en bewustzijn. Hij wist ook waar zijn gevoeligheid vandaan kwam: een jeugd waarin hij in een adoptiegezin en diverse pleeggezinnen had gewoond. Aankomen, vertrekken. Aankomen, vertrekken. Wat hem werd aangereikt, was geen verklaring, maar een zinnetje dat bleef hangen: ‘En dan toch, na vijf keer aankomen en weer vertrekken. Is het nooit te laat om thuis te komen in je lijf en in een gemeenschap. Het hart dat eindelijk aan kan nemen dat het gevaar voorbij is.’ Daar verschoof iets. Alsof zijn lichaam eindelijk mocht geloven dat blijven een optie was.
In deze masterclass werken we met wat zich steeds opnieuw aandient. Dat wat mensen tegenkomen in hun persoonlijke leven, hun professionele ontwikkeling en in de organisaties waar zij deel van uitmaken of leiding aan geven. Die patronen zijn niet willekeurig. Ze dragen een geschiedenis in zich en wijzen op een centraal thema dat gezien wil worden. Dagenlang nemen we de tijd om die signalen te leren lezen, zodat ze niet langer onbewust de koers bepalen.
De foto bij deze post toont de trainers naast een ouderwetse grammofoon. Dat beeld staat voor het lied dat zich herhaalt. In organisaties, maar ook in ieder van ons. Zolang het lied niet wordt herkend, blijft de naald in dezelfde groef hangen. In De tekens verstaan oefenen we in luisteren. Naar wat steeds terugkomt, naar wat schuurt en naar waar beweging mogelijk wordt.
We werken op identiteitsniveau. Juist daar waar leiders en professionals met brede impact hun eigen lied leren kennen. Wie zijn eigen melodie verstaat, kan het instrument van beweging worden. Niet door te forceren, maar door af te stemmen. En wanneer dat gebeurt, komt een organisatie weer op stroom.
Aan het eind gaat het niet om antwoorden of oplossingen. Het gaat om het vermogen om signalen te verstaan. In jezelf. In de ander. En in het grotere geheel waarvan je deel uitmaakt. Dat is het werk dat we doen. En het werk dat doorwerkt.
