Nieuwe collega: Daniël de Bruin
Na de zomer start Daniël de Bruin als trainer bij Phoenix Opleidingen. Daniël was de afgelopen tien jaar verbonden aan de Hogeschool van Amsterdam, binnen Cluster Sport Management, als docent vechtsport, docent filosofie en coach. Komend jaar blijft hij daar nog deels aan verbonden. In zijn werk brengt hij bewegen, vechtsport, filosofie, coaching en lichaamsgericht werken samen.
De kern van zijn werk bij Phoenix ligt in de driejarige opleiding. Daarnaast kom je hem tegen bij de workshops Omgaan met angst, woede en weerstand, Ouderschap: twee kanten van de navelstreng en de Jongerengroep.
Daniël over zijn komst naar Phoenix:
‘Een groot deel van mijn leven speelt zich af op de mat. In dojo’s, boksscholen en trainingszalen leerde ik over discipline, broederschap, kracht, grenzen en respect. Maar misschien wel de belangrijkste les kwam later: echte kracht is niet harder worden. Echte kracht is aanwezig blijven wanneer het spannend wordt.
Dat is ook mijn eigen leerweg. Van huis uit ben ik vertrouwd geraakt met afstemmen: voelen hoe het met de ander is, hoop brengen waar het zwaar is, licht maken waar het donker voelt. Dat heeft me veel gegeven: empathie, gevoeligheid, liefde voor mensen en het vermogen om snel contact te maken. Tegelijk zit daar ook mijn schaduw. Als je gewend bent om hoop te brengen, is het spannend om ook te komen met wat schuurt. Om niet meteen te verzachten, te verbinden of de spanning weg te werken.
Lang heb ik geleerd om veel te dragen, mezelf in te houden en het vooral goed te doen. Mijn beweging is daarom steeds opnieuw: van aanpassen naar aanwezig zijn. Niet alleen sterk, loyaal of zorgvuldig zijn, maar ook eerlijk, zichtbaar en vrij. Ook als het ongemakkelijk wordt. Juist dan.
Bij Phoenix vond ik taal, bedding en ambacht voor iets wat ik in mijn werk al langer zocht. Een manier van kijken waarin het lichaam, de levensgeschiedenis, het systeem en de ontmoeting allemaal mee mogen doen. Ik ben diep geraakt door het werken in de ontmoeting: niet praten óver ontwikkeling, maar erbij blijven wanneer het zich in het moment laat zien.
In mijn trainerschap werk ik graag dichtbij de ervaring. Ik hou van oefenen, bewegen, doen en onderzoeken. Het lichaam weet vaak eerder dan het hoofd kan begrijpen. Een ademhaling, een houding, een kleine stap naar voren of juist naar achteren kan al zichtbaar maken waar iemand zichzelf inhoudt of juist tevoorschijn komt.
Daarin neem ik ook mijn liefde voor filosofie mee. De vraag naar het goede leven reist altijd met me mee. Hoe leef je van binnenuit? Hoe blijf je in contact met jezelf én met de ander? Hoe kun je krachtig zijn zonder te verharden, en kwetsbaar zonder jezelf te verliezen?
Ik weet uit eigen ervaring dat de plek waar het spannend wordt vaak precies de plek is waar iets wezenlijks te leren valt. Daarom voel ik me bij Phoenix op mijn plek. Ik kijk ernaar uit om daar verder te leren, te werken en te ontmoeten. Met stevige voeten, zachte ogen en ruimte voor humor, spel en waarheid.’